Research code: IR.IAU.TABRIZ.REC.1405.137
Ethics code: IR.IAU.TABRIZ.REC.1405.137
دانشگاه ایران
چکیده: (6 مشاهده)
زمینه و هدف: روشهای سنتی آموزش پزشکی با چالشهایی در پرورش مهارتهای غیرشناختی دانشجویان مواجه هستند. یادگیری مبتنی بر تیم (TBL) به عنوان یک رویکرد آموزشی فعال میتواند بر متغیرهای روانشناختی مؤثر باشد. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر روش یادگیری مبتنی بر تیم بر خودکارآمدی تحصیلی و هوش هیجانی دانشجویان پزشکی انجام شد. روش کار: این مطالعه نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بر روی دانشجویان پزشکی دانشگاه آزاد علوم پزشکی تبریز انجام شد. جامعه پژوهش شامل۸7 دانشجو بود که از دو گروه آزمایش (TBL) و کنترل (سخنرانی) انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی (CASES) و پرسشنامه هوش هیجانی برادبری و گریوز جمعآوری شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تکمتغیره (ANCOVA) در نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد
یافتهها: نتایج نشان داد، تفاوت معناداری بین دو گروه کنترل و آزمایش در نمرات پسآزمون هوش هیجانی (55/628 F=، 01/0 ( p< و خودکارآمدی تحصیلی (46/25 F = ، 01/0 ( p< وجود دارد. اندازه اثر (مجذور اتا) برای هوش هیجانی ۰/۴۱ و برای خودکارآمدی تحصیلی ۰/۲۴ بهدست آمد که نشاندهنده تأثیر قابل توجه روش یادگیری مبتنی بر تیم است. نتیجهگیری: یادگیری مبتنی بر تیم نه تنها یک روش کارآمد برای انتقال دانش نظری است، بلکه مداخلهای مؤثر برای ارتقای هوش هیجانی و خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی محسوب میشود. ادغام این روش در برنامه درسی علوم پایه پزشکی توصیه میگردد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1405/3/18 | پذیرش: 1405/4/28