گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران.
چکیده: (648 مشاهده)
سردبیر محترم
تغییرات مداومی که در محیطهای آموزشی و مراقبتی رخ میدهد، همراه با نیازهای رو به رشد سلامت، منجر به افزایش تقاضا برای کیفیت بالاتر خدمات مراقبتهای بهداشتی درمانی است. این کیفیت ارتباط نزدیکی با شایستگیهای افراد ارائه دهنده مراقبتهای بهداشتی درمانی دارد. بنابراین، اتخاذ رویکرد آموزش پرستاری مبتنی بر شایستگی برای دستیابی به استانداردهای کیفیت امری مهم تلقی می شود [1]. در این راستا نقش مهم آموزش در علوم پزشکی، تربیت نیروی انسانی دارای صلاحیت های موردنیاز جامعه و در نهایت فراهم کردن بستر مطلوب جهت توسعه سلامت و درمان کشور است. آزمون بالینی با ساختار عینی OSCE بهعنوان یک روش علمی در جهت قضاوت در مورد شایستگیهای بالینی دانشآموخته امری ضروری در فرایند آموزش است. تغییر روشهای مدیریتی برای حلّ مشکلات در مسیر تحول آموزش، تبیین روشهای جدید، تلفیق روشهای جدید و قدیمی و نیز تغییر و بهبود روشهای ارزیابی بالینی می تواند مؤثر باشد [2]. در واقع یکی از روشهای ارزشیابی است که در آن مهارتهای بالینی دانشجویان در ایستگاههای شبیه سازی شده به صورت فیزیکی ارزیابی می گردد [3]. در سالهای اخیر با معرفی شیوه ای نوین آموزشی به صورت دانشجو محور و افزایش مشارکت دانشجو در روند یادگیری، اهداف و روشهای سنجش دانش نیز ارتقاء یافته اند. یکی از این موارد آزمون بالینی ساختارمند هدفمند می باشد که یک آزمون چند سیستمی است که از بیماران واقعی یا شبیه سازی شده برای ارزیابی مهارت های بالینی، نگرش ها و توانایی های شناختی استفاده می کند [4]....
نوع مطالعه:
نامه به سردبیر |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1404/8/10 | پذیرش: 1404/9/8 | انتشار: 1404/10/10