دوره 1، شماره 1 - ( بهار - تابستان 1393 )                   جلد 1 شماره 1 صفحات 64-71 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (2846 مشاهده)
مقدمه و هدف: توانایی در برقراری ارتباط استاد از شاخص‌های مهم تدریس اثربخش محسوب شده و اعتماد به نفس و انگیزه یادگیری را در دانشجو افزایش می‌دهد. از سویی متداول‌ترین روش  تعیین موفقیت استاد در رسیدن به اهداف آموزشی، ارزشیابی اساتید از دیدگاه دانشجویان می‌باشد؛ لذا پژوهشگر بر آن شد تا مطالعه‌ای با هدف تعیین میزان مهارتهای ارتباطی اساتید و ارتباط آن با نتایج ارزشیابی آنان انجام دهد.
روش‌ها: در این مطالعه توصیفی مقطعی، جامعه آماری را کلیه اساتید دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال تحصیلی 91-90 تشکیل می‌داد که  تعداد81 نفر از اساتید به روش نمونه‌گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای دو بخشی شامل اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه استاندارد شده مهارتهای ارتباطی کوئین دام جمع‌آوری شد. تحلیل داده‌ها، در سطح آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آزمون T و ضریب همبستگی پیرسون) توسط نرم افزار SPSS  نسخه 16 انجام شد.
 یافته‌ها: میانگین نمره کل مهارت‌های ارتباطی 82/7±93/123 بود. میانگین نمره مدیریت عواطف و احساسات 88/2±04/29؛ درک پیام 70/2±9/33؛ قاطعیت در ارتباط 71/1±44/18؛ گوش دادن 45/2±54/25 و بینش نسبت به پیام 13/2±17 بود. همچنین تنها بین نمره ارزشیابی اساتید و حیطه مدیریت عواطف و احساسات (02/0=(P Value ارتباط وجود داشت  نتایج آزمون‌ها نشان دادند که بین نمره کل مهارتهای ارتباطی با متغیرهای جمعیت شناختی و نیز نمره ارزشیابی اساتید ارتباط معناداری وجود نداشت.
نتیجه‌گیری: نتایج بیانگر عدم وجود ارتباط بین مهارتهای ارتباطی اساتید با نمره ارزشیابی آنها می‌باشد.
متن کامل [PDF 591 kb]   (2132 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۳/۷/۳۰ | پذیرش: ۱۳۹۳/۷/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۳/۷/۳۰