راهبردهای توسعه در آموزش پزشکی

Mendeley  

Zotero  

Ashrafi Z, Azizi S, Hamzeian A, Ebrahimian A. Temperament and character among professors and graduate students in medical sciences universities: Electronic population-based study. DSME 2025; 12 (3) :233-246
URL: http://dsme.hums.ac.ir/article-1-516-fa.html

هدف: سرشت و منش، از عوامل کلیدی در شکل‌دهی به تعاملات آموزشی و پژوهشی در دانشگاه‌ها شناخته می‌شوند. این ویژگی‌ها تأثیر قابل توجهی بر کیفیت یادگیری و آموزش دارند. با توجه به نقش مهم حوزه بهداشت و درمان در سلامت جامعه، بررسی سرشت و منش اساتید و دانشجویان تحصیلات تکمیلی علوم‌پزشکی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این پژوهش با هدف مقایسه سرشت و منش در اساتید و دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته‌های علوم‌پزشکی و غیرپزشکی انجام شد.
روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی روی اساتید و دانشجویان تحصیلات ‎تکمیلی رشته‌های علوم‌پزشکی وابسته به وزارت بهداشت و غیرپزشکی وابسته به وزارت علوم در سراسر کشور از طریق پرسشنامه آنلاین انجام شد. نمونه‌گیری‎ به ‎صورت الکترونیکی انجام شد. حجم نمونه با توجه به همبستگی 0/4 و توان آزمون 0/8 برابر با 205 نفر برآورد شد. گردآوری داده‌ها با پرسشنامه 125 سوالی سرشت و منش کلونینجر و پایایی 0/73 تا 0/9 انجام گرفت. تحلیل با SPSS21 و آزمون‌های توصیفی، تحلیل واریانس چند متغیره و رگرسیون چندمتغیره صورت گرفت. سطح معنی داری کمتر از 0/05 در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: از مجموع 207 نفر نمونه، 49/5 درصد از مشارکت‎کنندگان 40-31 سال و 69/2 درصد خانم بودند. بیشترین و کمترین نمره در زیرگروه سرشت، نوجویی 2/34±10/99 و پشتکار 1/22±3/4 و در زیرگروه منش، همکاری 2/61±14/68 و خودراهبردی 4/43±9/66 بود. علی‎رغم بالابودن نمرات بعضی از زیرگروه‌ها همچون همکاری، خودفراوری و نوجویی رابطه معناداری بین سرشت و منش در دو گروه وجود نداشت (P>0/05).
نتیجه‌گیری: افت میان سرشت و منش در اساتید و دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته‌های علوم‌پزشکی و غیرپزشکی تفاوت معناداری یافت نشد. این یافته‌ها به اهمیت یکسانی ویژگی‌های شخصیتی در هر دو گروه اشاره دارد. توجه به عوامل دیگری مانند تاثیر محیط آموزشی و روش‌های تدریس بر سرشت و منش دانشجویان و اساتید پیشنهاد می‌شود.