دوره 4، شماره 1 - ( بهار- تابستان 1396 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 27-39 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Managheb E, Mosalanejad F. Self-Assessment of Family Physicians and Interns of Jahrom University of Medical Sciences about Minimum Capabilities of General Practitioner. DSME. 2017; 4 (1) :27-39
URL: http://dsme.hums.ac.ir/article-1-129-fa.html
مناقب اسماعیل، مصلی نژاد فاطمه. خود ارزیابی اینترن ها و پزشکان خانواده دانشگاه علوم پزشکی جهرم در زمینه حداقل توانمندی های پزشک عمومی . راهبردهای توسعه در آموزش پزشکی. 1396; 4 (1) :27-39

URL: http://dsme.hums.ac.ir/article-1-129-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی شیراز
چکیده:   (1440 مشاهده)

مقدمه و هدف: در راستای پاسخگویی اجتماعی، سند حداقل توانمندی های مورد انتظار از پزشک عمومی توسط دبیرخانه شورای آموزش پزشک عمومی (مصوب سومین نشست شورای آموزش پزشکی عمومی مورخ 27/12/1388) تدوین شده است. این مطالعه به منظور خود ارزیابی اینترن های پزشکی و پزشکان خانواده دانشگاه علوم پزشکی جهرم از میزان توانمندی آنها در زمینه حداقل توانمندیهای مورد انتظار از پزشکان عمومی در ایران طراحی شده است.

روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی می باشد که در دانشگاه علوم پزشکی جهرم بر روی اینترن ها و پزشکان خانواده انجام گرفت. جامعه پژوهش پزشکان خانواده و اینترن های دانشگاه علوم پزشکی جهرم بود. در این مطالعه20 نفر اینترن به روش سرشماری و 20 نفر پزشک خانواده به روش تصادفی ساده وارد مطالعه شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته روا و پایا (ظریب آلفای کرونیاخ 75%) بود  که در 8 حیطه شامل: ارتقاء سلامت، مهارت های بالینی و ارتباطی، اقدامات عملی، نگرش و اخلاق پزشکی و مسؤلیت های قانونی، فن آوری اطلاعات، علوم پایه، پژوهش و ارتقاء فردی تهیه گردید و جمعاً شامل 83 گویه بود. داده ها وارد نرم افزار SPSS  نسخه 16 شده و با استفاده از آزمون tمستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: میانگین سنی پزشکان خانواده 7/30 سال و 45%  (9نفر) مذکر بودند. میانگین سنی اینترنها 5/24 سال و 80% مؤنث (16 نفر) بودند. توانمندی پزشکان خانواده بجز در حیطه پژوهش که متوسط بود در سایر حیطه ها قوی ارزیابی شدند،. توانمندی اینترن ها بجز در حیطه های پژوهش، ارتقای فردی و فن آوری اطلاعات که متوسط بودند، در سایر حیطه ها قوی ارزیابی شدند. مقایسه توانمندی اینترن ها با پزشکان خانواده در حیطه های هشت گانه با استفاده از آزمون تی مستقل نشان داد که بجز در حیطه پژوهش (19/0=P Value) در سایر حیطه ها تفاوت معنی دار وجود دارد (05/0> P Value ).

نتیجه‌گیری: ارتقای توانمندی دانش آموختگان در حیطه های  فن آوری اطلاعات، پژوهش، ارتقاء فردی و فراگیری مادام العمر ضروری است.

متن کامل [PDF 335 kb]   (552 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۵/۸/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۱/۲ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۲۱

Tables [PDF 254 KB]  (29 دریافت)
فهرست منابع
1. Gaffari R, Amini A, Yazdani Sh, Alizadeh M, Salek Ranjbarzadeh F, Hassanzadeh Salmasi S. Comparative study: curriculum of undergraduate medica education in iran and in a selected number of the world’s renowned medical schools. Iranian Journal of Medical Education 2011; 11(7):819-31. [In Persian]
2. Tczak AT, Schwarz MR. Minimum essential requirements and standards in medical education. Medical Teacher 2000; 20(6):555-9.
3. Lindgren S, Karle H. Social accountability of medical education: aspects on global accreditation. Med Teach 2011; 33(8):667-72.
4. Boelen Ch. The five-star doctor: An asset to health care reform? Geneva: Switzerland, World Health Organization. Available from: http://www.who.int/hrh/en/HRDJ_1_1_02.pdf .
5. Kamien M. The Social accountability of medical schools, changing medical education and medical practice. Educ Healt 1996; 10:2-4.
6. Entezari A, jalili Z, lohagheghi M A, Momtazmanesh N. challenges of social accountability medical education in Iran. Teb-o-Tazkieh 2000; 77:52-64.
7. Aretz HT. Some thoughts about creating healthcare professionals that match what societies need. Med Teach 2011; 33(8): 608-13.
8. Bateman C, Baker T, Hoornenborg E, Ericsson U. Bringing global issues to medical teaching. Lancet 2001; 358:1539-42.
9. Burch V, Nash R, Zabow T, Gibbs T, Aubin L, Jacobs B, et al. A structured assessment of newly qualified medical graduates. Med Educ 2005; 39(7):723-31.
10. Yamani N, Fakhari M. Social Accountability of Medical Education Curriculum: Barriers and Implications. Iranian Journal of Medical Education 2013; 13(12):1082-98. [In Persian]
11. Maatari M, Falahzadeh MH. Self-assessment of medical students of the ability of them in general competencies, in Shiraz University of Medical Sciences. Journal of Medical Education 2009; 7(2):371-7. [In Persian]
12. Matlab Nejad M, Sadat Madani Z, Ahmadi A, Hoseyni SR. Comments of graduates of Babol dental school about their professional capabilities. Iranian Journal of Medical Education 2006; 5(2):139-45. [In Persian]
13. Aretz HT. Some thoughts about creating healthcare professionals that match what societies need. Med Teach 2011; 33(8):608-13.
14. Gibbs T. Sexy words but impotent curricula: Can social accountability be the change agent of the future? Med Teach 2011; 33(8):605-7.
15. Deputy Ministry for Education. Minimum competency expected from graduates determined in the Iranian general physician educational curriculum. Deputy ministry for education. Ministry of health and medical education. Available from: http://scume.behdasht.gov.ir/uploads/tavanmandi.pdf. [In Persian]

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به راهبردهای توسعه در آموزش پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Development Strategies in Medical Education

Designed & Developed by : Yektaweb

Creative Commons License
Development Strategies in Medical Education by http://dsme.hums.ac.ir/ is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.