دوره 12، شماره 3 - ( پاییز 1404 )                   جلد 12 شماره 3 صفحات 258-247 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: IR.HUMS.REC.1403.020
Ethics code: IR.HUMS.REC.1403.020


XML English Abstract Print


گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی، پژوهشکده سلامت هرمزگان، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
چکیده:   (2736 مشاهده)
هدف: آموزش سنتی ایمنی‌شناسی با چالش‌هایی مانند کاهش تمرکز و انگیزه دانشجویان مواجه است. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر آموزش مبتنی بر بازی‌های آنلاین Kahoot (آزمون‌ساز تعاملی) و ImmuneQuest (شبیه‌ساز سیستم ایمنی) بر یادگیری و انگیزه دانشجویان پزشکی انجام شد.
روش‌ها: این مطالعه از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان دندانپزشکی و داروسازی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان که درس ایمنی‌شناسی را اخذ کرده بودند، تشکیل دادند (۱۵۳ نفر). روش نمونه‌گیری به صورت سرشماری بود و تمامی افراد جامعه به عنوان حجم نمونه در مطالعه شرکت کردند. ابزار پژوهش، یک پرسشنامه محقق‌ساخته ۳۲ سوالی در سه حیطه شناختی، هیجانی-عاطفی و مهارتی-رفتاری بود. روایی ابزار توسط ۵ متخصص آموزش پزشکی و ایمنی‌شناسی تأیید و پایایی آن با محاسبه آلفای کرونباخ ۰/۸۹ به دست آمد. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و با به کارگیری آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار و میانه) و آمار استنباطی (آزمون‌های ناپارامتریک جهت مقایسه گروه‌ها) انجام شد.
یافته‌ها: میانگین نمرات در هر سه حیطه‌ی شناختی، هیجانی-عاطفی و مهارتی-رفتاری بین 3/5 تا 4/0 (مقیاس لیکرت)  بود. در حیطه‌ی هیجانی Kahoot عملکرد بهتری داشت، بیش از 80 درصد دانشجویان آن را روشی جذاب و مؤثر ارزیابی کردند. هر دو بازی موجب افزایش تمرکز، مشارکت فعال و اصلاح اشتباهات شدند. بازی ImmuneQuest بیشترین تأثیر را بر درک مفاهیم پیچیده داشت (میانگین: 3/7±1/11).
نتیجه‌گیری: ادغام بازی‌های آنلاین در آموزش ایمنی‌شناسی به عنوان روشی مکمل و مؤثر شناخته شد. پیشنهاد می‌شود مطالعات آتی با تمرکز بر توسعه بازی‌های بومی‌سازی شده، بررسی اثرات بلندمدت و تأمین زیرساخت‌های فنی، گامی در جهت بهینه‌سازی این رویکرد بردارند.
 
متن کامل [PDF 717 kb]   (1994 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/6/17 | پذیرش: 1404/7/9 | انتشار: 1404/9/30

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.