هدف: گذار از نقش دانشجوی پرستاری به پرستار حرفه‌ای با مواجهه با انتظارات تازه و گاه متفاوت در محیط کار همراه است. پرستاران تازه‌کار ممکن است میان انتظاراتی که در دوره دانشگاهی از نقش حرفه‌ای درک کرده‌اند و انتظارات محیط بالینی ناهمخوانی احساس کنند. این مطالعه با هدف تعیین ادراک پرستاران تازه‌کار از تفاوت انتظارات نقش پرستاری در دوره گذار از دانشگاه به محیط کار در شهر کرمان انجام شد.
روش‌ها: این مطالعه مقطعی توصیفی-تحلیلی با مشارکت 131 پرستار تازه‌کار شاغل در چهار بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمان و به شیوه سرشماری انجام شد. شرکت‌کنندگان پرسشنامه «درک از انتظارات نقش» را برای دو موقعیت دانشگاهی و محیط کار بالینی تکمیل کردند و اختلاف نمره‌های دو موقعیت محاسبه شد. داده‌ها با آمار توصیفی، آزمون تی زوجی برای مقایسه درون‌فردی دو موقعیت و آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس برای بررسی تفاوت نمره‌های اختلاف بر حسب متغیرهای زمینه‌ای، در نرم‌افزار SPSS نسخه 21 تحلیل شدند.
یافته‌ها: شرکت‌کنندگان، انتظارات نقش پرستاری را در همه حیطه‌ها در محیط کار بالینی بیشتر از دوره دانشگاهی ارزیابی کردند و اختلاف در هر هفت حیطه معنادار بود  (P<0/05). پرستاران متأهل در حیطه «مدیریت شرایط ناپایدار» ناهمخوانی کمتری گزارش کردند  (P=0/04). همچنین، امکان انتخاب محل کار با ناهمخوانی کمتر در برخی حیطه‌های نقش همراه بود. 
نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان‌دهنده ناهمخوانی ادراک‌شده میان انتظارات نقش در دوره دانشگاهی و محیط کار بالینی است. توجه هماهنگ‌تر مراکز آموزشی و بالینی به انتظارات نقش، همراه با برنامه‌های آمادگی و آشنایی با محیط کار، ممکن است گذار حرفه‌ای پرستاران تازه‌کار را تسهیل کند. با توجه به مقطعی و خودگزارشی بودن مطالعه، یافته‌ها باید با احتیاط تفسیر شوند.