دوره 10، شماره 1 - ( بهار 1402 )                   جلد 10 شماره 1 صفحات 93-84 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
چکیده:   (3197 مشاهده)
مقدمه یکی از سازه‌های مربوط به رفتار کاری کارکنان درگیری شغلی است که می‌تواند موجب افزایش علاقه و انگیزه در کار شود و درنهایت سطح عملکری را ارتقا دهد. با‌توجه‌به اهمیت درگیری شغلی، این مطالعه به بررسی وضعیت درگیری شغلی دانشجویان کارورز هوشبری دانشگاه علوم‌پزشکی جندی‌شاپور اهواز در سال 1401پرداخته است.
روش ها این پژوهش یک مطالعه توصیفی‌مقطعی است. جامعه مورد‌پژوهش کلیه دانشجویان کارورز هوشبری دانشگاه علوم‌پزشکی جندی‌شاپور اهواز در سال 1401 بودند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه درگیری شغلی لاداهل و کنجر و پرسش‌نامه اطلاعات جمعیت‌شناختی بود. تجزیه‌و‌تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 16 و آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی انجام شد.
یافته ها میانگین سنی شرکت‌کنندگان 22/4 سال بود. نتایج نشان داد میانگین نمره درگیری شغلی شرکت‌کنندگان 8/15±44/87 بود. درگیری شغلی شرکت‌کنندگان متوسط بود. طبق آزمون آماری تی مستقل ارتباط معنی‌داری بین درگیری شغلی و اطلاعات جمعیت‌شناختی وجود نداشت (P>0/05). 

نتیجه گیری یافته‌های پژوهش نشان داد وضعیت درگیری شغلی دانشجویان کارورز هوشبری از سطح بالایی برخوردار نیست. با‌توجه‌به اینکه اکثریت واحدهای پژوهش، درگیری شغلی در سطح متوسط دارند، باید درصدد ارائه راه‌حل‌هایی در جهت بهبود وضعیت درگیری شغلی باشیم. با‌توجه‌به ارتباط مؤثر درگیری شغلی بر نحوه عملکرد، پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزشی در‌مورد درگیری شغلی و به‌صورت دوره‌ای و مداوم برای دانشجویان هوشبری آموزش داده شود.
واژه‌های کلیدی: آموزش، دانشجو، هوشبری
متن کامل [PDF 4120 kb]   (1095 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (1962 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1401/11/25 | پذیرش: 1401/12/15 | انتشار: 1402/1/12

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.