دوره 9، شماره 1 - ( بهار 1401 )
جلد 9 شماره 1 صفحات 17-9 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
چکیده: (4481 مشاهده)
مقدمه: از آنجایی که آموزش به بیمار، یک استراتژی پایدار در جهت کاهش خطرات بهداشتی درمانی و افزایش کیفیت زندگی بیماران است، شناسایی عوامل تأثیرگذار در این فرآیند، کمک‌کننده خواهد بود. این مطالعه با هدف تعیین عوامل بازدارنده و تسهیل‌کننده آموزش به بیمار از دیدگاه پرستاران مسئول آموزش انجام شد.
روش‌ها: در این پژوهش توصیفی مقطعی بر روی کلیه پرستاران شاغل مسئول آموزش به بیمار در بیمارستان شهید محمدی بندرعباس در سال 1399 انجام شد. پرسشنامه محقق‌ساخته شامل مشخصات فردی، عوامل تسهیل‌کننده و عوامل بازدارنده بود. اعتبار علمی از روش اعتبار محتوا تعیین شد. برای تعیین اعتماد علمی ابزار، از آزمون مجدد استفاده که ضریب همبستگی آن 93 درصد بود. سوالات با مقیاس لیکرت، تنظیم و داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری توصیفی، تحلیل شدند.
یافته‌ها: مهم‌ترین عوامل تسهیل‌کننده، به ترتیب تخصیص امتیاز ویژه برای انجام آموزش به بیمار برای پرستاران (75 درصد)، اختصاص زمانی خاص برای آموزش به بیمار (7/66 درصد)، مشارکت بیمار در برنامه‌ریزی و اجرای آموزش (9/63 درصد) بود. مهم‌ترین عوامل بازدارنده شامل، نداشتن دانش و مهارت برای شناخت نیازهای یادگیری بیمار (75 درصد)، کمبود وقت آموزش‌دهنده (75 درصد)، عدم آمادگی جسمی و روحی بیمار (3/58 درصد) ناتوانی در برقراری ارتباط مناسب با بیمار و خانواده وی (3/56 درصد). کم اهمیت‌ترین تسهیل‌کننده، ارائه سمینار در مورد استراتژی‌های آموزش و کم اهمیت‌ترین بازدارنده نیز "تفاوت جنسیت آموزش‌دهنده با بیمار" بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به تعدد عوامل تسهیل‌کننده و بازدارنده آموزش بیمار، در نظرگرفتن نظرات مجریان و ذی‌نفعان در طراحی فرآیند آموزش می‌تواند راه‌گشا باشد.
روش‌ها: در این پژوهش توصیفی مقطعی بر روی کلیه پرستاران شاغل مسئول آموزش به بیمار در بیمارستان شهید محمدی بندرعباس در سال 1399 انجام شد. پرسشنامه محقق‌ساخته شامل مشخصات فردی، عوامل تسهیل‌کننده و عوامل بازدارنده بود. اعتبار علمی از روش اعتبار محتوا تعیین شد. برای تعیین اعتماد علمی ابزار، از آزمون مجدد استفاده که ضریب همبستگی آن 93 درصد بود. سوالات با مقیاس لیکرت، تنظیم و داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری توصیفی، تحلیل شدند.
یافته‌ها: مهم‌ترین عوامل تسهیل‌کننده، به ترتیب تخصیص امتیاز ویژه برای انجام آموزش به بیمار برای پرستاران (75 درصد)، اختصاص زمانی خاص برای آموزش به بیمار (7/66 درصد)، مشارکت بیمار در برنامه‌ریزی و اجرای آموزش (9/63 درصد) بود. مهم‌ترین عوامل بازدارنده شامل، نداشتن دانش و مهارت برای شناخت نیازهای یادگیری بیمار (75 درصد)، کمبود وقت آموزش‌دهنده (75 درصد)، عدم آمادگی جسمی و روحی بیمار (3/58 درصد) ناتوانی در برقراری ارتباط مناسب با بیمار و خانواده وی (3/56 درصد). کم اهمیت‌ترین تسهیل‌کننده، ارائه سمینار در مورد استراتژی‌های آموزش و کم اهمیت‌ترین بازدارنده نیز "تفاوت جنسیت آموزش‌دهنده با بیمار" بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به تعدد عوامل تسهیل‌کننده و بازدارنده آموزش بیمار، در نظرگرفتن نظرات مجریان و ذی‌نفعان در طراحی فرآیند آموزش می‌تواند راه‌گشا باشد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |