دوره 8، شماره 2 - ( تابستان 1400 )
جلد 8 شماره 2 صفحات 40-30 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
چکیده: (5447 مشاهده)
هدف: ارتقای کیفیت آموزش بالینی، مستلزم ایده های دانشجویان است که می تواند راهگشای برنامههای آینده باشد. مطالعه با هدف تعیین عوامل تسهیل کننده و بازدارنده یادگیری مهارتهای بالینی از دیدگاه دانشجویان تکنولوژی جراحی و بیهوشی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال 1398 انجام شد.
روشها: در این مطالعه توصیفی 103 نفر از دانشجویان ترمهای 4، 6 و 8 به صورت سرشماری انتخاب شدند. ابزار جمعآوری داده ها، اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه 61 سؤالی عوامل تسهیل کننده و بازدارنده مؤثر بر یادگیری مهارتهای بالینی بود. برای تجزیه تحلیل دادهها از نرم افزارSPSS و آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد و 05/0P-Value< معنی دار تلقی گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد از دیدگاه دانشجویان تکنولوژی جراحی ارتباط مربی با دانشجو مهمترین عامل تسهیل کننده (64/0±12/4) و ویژگیهای مربیان عامل بازدارنده (90/0±56/3) بود. در حالی که دانشجویان رشته هوشبری حیطه های ویژگیهای مربیان و ارتباط دانشجو و بیمار به صورت مساوی مهمترین عوامل تسهیل کننده (66/0±93/3) و ارتباط مربی با دانشجو عامل بازدارنده (88/0±82/3) بود. در حیطه ارتباط دانشجو و پرسنل عوامل تسهیل کننده بین دو گروه اختلاف اماری معناداری وجود داشت (02/0P-Value=) ولی در سایر حیطه ها بین دو گروه اختلاف آماری معناداری وجود نداشت (05/0P-Value>).
نتیجه گیری: مهمترین حیطه تسهیل کننده آموزش بالینی، ویژگیها خوب اساتید بود و این نشان می دهد که نقش استاد میتواند در ایجاد یک محیط مناسب جهت تجربه مثبت در مهارتهای عملی و پیشرفت امور آموزشی بسیار مهم باشد. لذا به کارگیری اساتید مجرب و آموزشهای مداوم اساتید کم تجربه میتواند مشکلات آموزشی را برطرف نماید.
روشها: در این مطالعه توصیفی 103 نفر از دانشجویان ترمهای 4، 6 و 8 به صورت سرشماری انتخاب شدند. ابزار جمعآوری داده ها، اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه 61 سؤالی عوامل تسهیل کننده و بازدارنده مؤثر بر یادگیری مهارتهای بالینی بود. برای تجزیه تحلیل دادهها از نرم افزارSPSS و آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد و 05/0P-Value< معنی دار تلقی گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد از دیدگاه دانشجویان تکنولوژی جراحی ارتباط مربی با دانشجو مهمترین عامل تسهیل کننده (64/0±12/4) و ویژگیهای مربیان عامل بازدارنده (90/0±56/3) بود. در حالی که دانشجویان رشته هوشبری حیطه های ویژگیهای مربیان و ارتباط دانشجو و بیمار به صورت مساوی مهمترین عوامل تسهیل کننده (66/0±93/3) و ارتباط مربی با دانشجو عامل بازدارنده (88/0±82/3) بود. در حیطه ارتباط دانشجو و پرسنل عوامل تسهیل کننده بین دو گروه اختلاف اماری معناداری وجود داشت (02/0P-Value=) ولی در سایر حیطه ها بین دو گروه اختلاف آماری معناداری وجود نداشت (05/0P-Value>).
نتیجه گیری: مهمترین حیطه تسهیل کننده آموزش بالینی، ویژگیها خوب اساتید بود و این نشان می دهد که نقش استاد میتواند در ایجاد یک محیط مناسب جهت تجربه مثبت در مهارتهای عملی و پیشرفت امور آموزشی بسیار مهم باشد. لذا به کارگیری اساتید مجرب و آموزشهای مداوم اساتید کم تجربه میتواند مشکلات آموزشی را برطرف نماید.
واژههای کلیدی: واژه های کلیدی:عوامل تسهیلکننده، عوامل بازدارنده، دانشجو، مهارتهای بالینی، پرسنل بالینی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |