دوره 5، شماره 1 - ( بهار- تابستان 1397 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 70-79 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (190 مشاهده)
مقدمه و هدف: هر سیستم آموزشی باید دانشجویان را بر اساس نیازهای آینده آنان در حیطه کاری برای حضور در جامعه تربیت نماید. آموزش دادن به دانشجویان یکی از توانمندی‌های ضروری برای دستیاران به صورت کلی می‌باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی وضعیت تدریس به کارآموزان و کارورزان پزشکی توسط دستیاران تخصصی در دانشگاه علوم پزشکی بندرعباس طراحی گردیده است.
روش‌ها: این مطالعه توصیفی مقطعی به ارزیابی وضعیت آموزش دادن 99 دستیار تخصصی در بخش‌های مختلف آموزشی دانشکده پزشکی بندرعباس به کارآموزان و کارورزان پزشکی پرداخته است. 125کارآموز و کارورز به صورت تصادفی ساده در شش ماه اول سال 1392 انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسش‌نامه محقق ساخته شامل اطلاعات دموگرافیک و چهار حیطه نگرشی می‌باشد. داده‌های گردآوری شده به نرم‌افزار SPSS نسخه 20 وارد و با استفاده از آزمون‌های آمار توصیفی، آزمون t-test، آنالیز واریانس و همبستگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: در 94‌ پرسش‌نامه تکمیل شده از 125 پرسش‌نامه توزیع شده، میانگین امتیازات در بخش‌آموزش دانش تئوری و فرایند آموزش 9/435، در بخش توانمندی‌ها و مسؤولیت 4/109، در بخش جو آموزشی 1/134 و در بخش مشکلات آموزشی 5/126 بوده است. در کل امتیازات هر چهار حیطه مدنظر نسبتا خوب بود و حدود 60 درصد حداکثر امتیاز ممکن در هر یک از حیطه‌ها داده شده بود. در بخش توانمندی‌ها و مسؤولیت‌ها و مشکلات آموزشی بین گروه‌های مختلف بالینی در مطالعه اختلاف معنی‌دار بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به این که در ‌این پژوهش بیشترین امتیاز در‌حیطه توانمندی‌ها و‌مسؤولیت بود اکثر کارآموزان و‌ کارورزان معتقدند که آموزش توسط دستیاران باعث کاهش خلأ آموزشی می‌شود. پیشنهاد می‌شود در‌ خصوص مواردی که کارآموزان و کارورزان باید یاد ‌بگیرند، دستورالعمل یا‌ برنامه‌ای تدوین شود و به دستیاران ارایه گردد.
واژه‌های کلیدی: تدریس، دستیار، دانشجوی پزشکی.
متن کامل [PDF 883 kb]   (107 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۵/۱۲/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۷/۴/۲۳