fa کوریکولوم مارپیچی: رویکردی نوین برای ادغام و تداوم یادگیری تخصصي Special نامه به سردبیر Letter to Editor <div style="text-align: justify;"><strong>سردبیر محترم</strong><br> <br> در نظام آموزش پزشکی امروز با چالش‌های بی‌سابقه‌ای مواجه است: انباشت تصاعدی دانش، پیچیدگی روزافزون تصمیم‌گیری بالینی، و نیاز فوری به تربیت پزشکانی که نه‌تنها حافظه‌ای قوی، بلکه توانایی تحلیل، ترکیب و به‌کارگیری دانش در موقعیت‌های واقعی را دارا باشند. با این حال، بسیاری از برنامه‌های درسی فعلی همچنان بر الگوهای خطی و بخش‌بندی‌شده استوارند که در آن علوم پایه، پاتولوژی، تشخیص و درمان به‌صورت مجزا و اغلب با فاصله زمانی قابل‌توجه آموزش داده می‌شوند. در الگوی فعلی، دانشجویان مفاهیم پایه را در سال‌های اول به‌صورت فشرده می‌آموزند و سپس در مقاطع بالینی با مفاهیمی مواجه می‌شوند که پیوند روشنی با آن پایه‌ها برقرار نمی‌کنند. این گسست، بازسازی دانش در بافت بالینی را دشوار می‌سازد. این ساختار نه‌تنها شکاف آشکار میان یادگیری نظری و عمل بالینی را ایجاد می‌کند، بلکه به فراموشی سریع و ناتوانی در بازسازی دانش در بافت‌های جدید می‌انجامد.<br> در این راستا، رویکرد کوریکولوم مارپیچی که نخستین بار توسط هاردن و استمپر در سال ۱۹۹۹ معرفی شد، به‌عنوان یک پارادایم تحول‌آفرین در طراحی برنامه‌های درسی پزشکی مطرح شده است. در کوریکولوم مارپیچی، موضوعات اصلی و مفاهیم بنیادین هر حوزه، نه در یک بازه زمانی محدود، بلکه به‌صورت تکراری و با افزایش تدریجی سطح دشواری در طول کل دوره تحصیلی توزیع می‌شوند. ...<br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Dear Editor</strong><br> <br> Today&rsquo;s medical education system faces unprecedented challenges: an exponential accumulation of knowledge, increasing complexity in clinical decision-making, and an urgent need to train physicians who possess not only a strong memory but also the ability to analyze, synthesize, and apply knowledge in real-world settings. Nevertheless, many current curricula remain anchored in linear and compartmentalized models, wherein basic sciences, pathology, diagnosis, and treatment are taught separately and often with considerable time gaps. In the current model, students learn foundational concepts intensively in the early years and subsequently encounter concepts in clinical phases that bear no clear connection to those foundations. This disconnect renders the reconstruction of knowledge in clinical contexts difficult. This structure not only creates a clear disconnection between theoretical learning and clinical practice but also leads to rapid forgetting and an inability to reconstruct knowledge in new contexts.<br> In this regard, the spiral curriculum approach, first introduced by Harden and Stamper in 1999, has emerged as a transformative paradigm in medical curriculum design. In a spiral curriculum, core topics and fundamental concepts of each domain are not confined to a limited time frame; rather, they are distributed repetitively throughout the entire course of study, with a gradual increase in difficulty....<br> &nbsp;</div> کوریکولوم مارپیچی, ادغام, ادغام عمودی, ادغام افقی, آموزش پزشکی. Spiral Curriculum, Integration, Vertical Integration, Horizontal Integration, Medical Education. 0 0 http://dsme.hums.ac.ir/browse.php?a_code=A-12-576-5&slc_lang=fa&sid=1 Hamid Mahdavifard حمید مهدوی فرد mahdavifh1@mums.ac.ir 100319475328460010567 100319475328460010567 Yes Neyshabur university of medical sciences دانشگاه علوم پزشکی نیشابور