Pourbairamian G, Norouzi A, Ramazani G, Hashemi A. Comparative analysis of faculty promotion systems in Iranian medical universities and published promotion systems at ten selected top-ranked universities based on the 2018 Times Higher Education ranking. DSME 2026; 13 (1) :99-112
URL:
http://dsme.hums.ac.ir/article-1-493-fa.html
پوربایرامیان قدیر، نوروزی اعظم، رمضانی قباد، هاشمی اکرم. مقایسه تطبیقی نظامهای ارتقای اعضای هیاتعلمی دانشگاههای علوم پزشکی ایران با نظامهای منتشرشده در ده دانشگاه منتخب دارای رتبه برتر در حوزه پزشکی و دندانپزشکی براساس رتبهبندی تایمز 2018. مجله راهبردهای توسعه در آموزش پزشکی. 1405; 13 (1) :99-112
URL: http://dsme.hums.ac.ir/article-1-493-fa.html
گروه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. و گروه اخلاق پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
چکیده: (4708 مشاهده)
هدف: نظام ارتقای اعضای هیاتعلمی از سازوکارهای مهم ارزشیابی و توسعه حرفهای در دانشگاهها است. این مطالعه با هدف مقایسه ابعاد نظام ارتقای اعضای هیاتعلمی دانشگاههای علوم پزشکی ایران با نظامهای منتشرشده در ده دانشگاه منتخب دارای رتبه برتر در حوزه پزشکی و دندانپزشکی براساس رتبهبندی تایمز در سال 2018 انجام شد.
روشها: ارتقای اعضای هیاتعلمی دانشگاههای علوم پزشکی ایران مصوب سال 1393 انجام شد. دادهها براساس الگوی چهارمرحلهای بردی شامل توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه تحلیل شدند. محورهای مقایسه شامل حوزههای مورد ارزشیابی، نحوه و سطوح ارزشیابی، قلمرو، معیارها و زمان ارزشیابی بود.
یافتهها: در اسناد بررسیشده، آموزش، پژوهش و خدمات یا فعالیتهای حرفهای از حوزههای پرتکرار ارتقا بودند. در بسیاری از دانشگاههای منتخب، قضاوتهای کیفی در کنار شواهد کمی و بررسی در چند سطح یا کمیته گزارش شده بود، در حالی که آییننامه بررسیشده ایران چارچوبی ملی و استاندارد با تأکید بیشتر بر امتیازدهی کمی داشت. در عین حال، دامنه و جزئیات اطلاعات عمومی در دسترس برای دانشگاهها یکسان نبود.
نتیجهگیری: این مقایسه تفاوتهایی را در ساختار و شیوه مستندسازی فرایند ارتقا نشان میدهد، اما بهتنهایی برای قضاوت درباره برتری، اثربخشی یا کیفیت اجرای هیچیک از نظامها کافی نیست. یافتهها میتوانند بهعنوان مبنایی برای بررسی بازنگری نظام ارتقا در ایران به کار روند، مشروط بر آنکه اسناد بهروز، تفاوت رشتهها و دانشگاهها و دیدگاه ذینفعان نیز در تصمیمگیری لحاظ شوند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1404/9/24 | پذیرش: 1404/12/1 | انتشار: 1405/3/30